Ογδόντα χρόνια πριν, στην καρδιά του Μεσοπολέμου, σε μια εποχή που παρουσιάζει ανησυχητικές ομοιότητες με τη δική μας, ο Χόρβατ γράφει το έργο του Μια Άγνωστη Από Τον Σηκουάνα.

Ογδόντα χρόνια πριν βάζει στο στόχαστρό του τον αιώνιο μικροαστό που σε εποχές ρευστότητας και κρίσης γίνεται έρμαιο, θύμα, αδίστακτος και θύτης, εκ περιτροπής ή ακόμα και ταυτόχρονα.

Σε μια πόλη της Ευρώπης, που βρίσκεται πάνω στην κινούμενη άμμο της οικονομικής ύφεσης στην όχθη ενός ποταμού, ο Χόρβατ τοποθετεί τα πρόσωπά του: μικροαστούς που πρέπει να πείσουν εαυτούς και αλλήλους ότι υπάρχουν ακόμη σταθερές στη ζωή (η δουλειά, η επιχείρηση, η φήμη, η προοπτική του γάμου, η τάξη, η ασφάλεια), κάποια κλεφτρόνια, απαραίτητο αξεσουάρ κάθε τέτοιας εποχής, έναν άνεργο και μια αυτόχειρα, παράπλευρες απώλειες κάθε τέτοιας εποχής.

Ο άνεργος είναι ο Άλμπερτ. Για να ξεπεράσει τους οικονομικούς του σκόπελους θα εμπλακεί σε μια ληστεία στο σπίτι του ρολογά. Ο Ρολογάς θα ξυπνήσει, ο Άλμπερτ θα τον χτυπήσει με ένα ξυπνητήρι στο κεφάλι και θα τον σκοτώσει. Το μέλλον του αφανίζεται.

Δύο λύσεις προσφέρονται στον Άλμπερτ: ή να αυτοκτονήσει ή να παραδοθεί και να πάει φυλακή. Ή η λύση που του προσφέρει η Άγνωστη, μια αυτόχειρ που αποκτά μια δεύτερη ευκαιρία ζωής ή μια νεράιδα που γίνεται φύλακας-άγγελος. Η Άγνωστη του προσφέρει άλλοθι. Ο Άλμπερτ θα σωθεί, θα βρει δουλειά, θα παντρευτεί, θα κάνει παιδιά, θα ζήσει αυτός καλά κι εμείς καλύτερα και η Άγνωστη θα ξαναγυρίσει στα νερά.

Στο αριστουργηματικό έργο του Χόρβατ, η ατμόσφαιρα του παραμυθιού διαπερνά μια ιστορία βαθιά ριζωμένη στην πραγματικότητα. Σ’ έναν κόσμο κυνικών μικροαστών κυκλοφορεί μια νεράιδα που ψάχνει να αποκτήσει ψυχή. Ο Χόρβατ συνδυάζει τις δύο αυτές πραγματικότητες και γράφει ένα κυνικό παραμύθι, μια ελεγειακή κωμωδία, μια σπαρακτική σάτιρα, ένα ρέκβιεμ ζωής με τον τίτλο Μια Άγνωστη Από Τον Σηκουάνα.